Thimerosal i Vaccines – A Straszna opowieść

W 1997 r. Frank Pallone, amerykański kongresman z New Jersey, załączył prostą, 133-stronną poprawkę do ustawy o ponownym zezwoleniu na stosowanie środków spożywczych i leków (FDA). Ta poprawka pozwoliła FDA 2 lata na sporządzenie listy leków i żywności zawierających celowo wprowadzone związki rtęci i [dostarczenie] ilościowej i jakościowej analizy związków rtęci znajdujących się na liście. Ustawa – akt modernizacji FDA 1997 – został podpisany 21 listopada 1997 roku. Ani prasa, ani społeczeństwo nie zauważyły. Osiemnaście miesięcy później, w maju 1999 r., FDA odkryło, że w wieku 6 miesięcy niemowlęta otrzymywały aż 75 .g rtęci z trzech dawek szczepionki przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, 75 .g z trzech dawek Haemophilus influenzae b szczepionki i 37,5 .g z trzech dawek szczepionki przeciw zapaleniu wątroby typu B – łącznie 187,5 .g rtęci. Stosowanie rtęci w szczepionkach nie było nowe; Thimerosal, zawierający etylortę środek konserwujący, był stosowany w celu zapobiegania skażeniom bakteryjnym od 1930 roku.
Aby ustalić, czy ilość rtęci w szczepionkach była bezpieczna, naukowcy FDA zbadali wytyczne dotyczące bezpieczeństwa z trzech źródeł: ich własnej agencji, Agencji Ochrony Środowiska i Agencji ds. Substancji Toksycznych i Rejestru Chorób. Znaleźli wytyczne dotyczące bezpieczeństwa dla metylortęci (rtęć środowiskowa), ale nie dla etylerkury (tiomersalu). Chociaż te dwie cząsteczki różnią się tylko jednym atomem węgla, różnica nie jest trywialna. Etylomerura jest wydalana z organizmu znacznie szybciej niż metylortęć, a zatem jest znacznie mniej podatna na kumulację. Z tego powodu założenia bezpieczeństwa ustanowione dla metylortęci prawdopodobnie nie wskazywały na bezpieczeństwo etylerkury.
W połowie czerwca 1999 r. Naukowcy z FDA zorganizowali spotkanie w celu omówienia swoich ustaleń. Obecni byli przedstawiciele Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób (CDC) oraz Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej (AAP) – organizacji, które są głównie odpowiedzialne za opracowywanie zaleceń dotyczących szczepionek dla amerykańskich dzieci. Kilku uczestników opuściło spotkanie, ponieważ dzieci mogą otrzymywać zbyt dużo rtęci ze szczepionek. Chociaż w dużej mierze upewnili się w badaniach dzieci, które spożyły duże ilości rtęci z ryb w swojej diecie2, nie mogły znaleźć pojedynczego badania, które porównałoby wyniki neurologiczne u dzieci, które otrzymały szczepionki zawierające tiomersal z tymi u dzieci, które miały nie.
9 lipca 1999 r., Po wielu sporze, CDC i AAP postanowiły zastosować zasadę ostrożności. Poprosili firmy farmaceutyczne o usunięcie timerazy ze szczepionek tak szybko, jak to możliwe; w międzyczasie poprosili oni lekarzy o opóźnienie urodzeniowej dawki szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci, które nie były zagrożone zapaleniem wątroby.3 Komunikat prasowy wydany przez AAP ujawnił ambiwalencję wśród jej członków: Rodzice nie powinni martwić się bezpieczeństwem szczepionek – czytamy. Obecny poziom thimerosalu nie zaszkodzi dzieciom, ale zmniejszenie tych poziomów sprawi, że bezpieczne szczepionki będą jeszcze bezpieczniejsze. Podczas gdy nasze obecne strategie szczepień są bezpieczne, mamy szansę zwiększyć margines bezpieczeństwa. Krytycy zastanawiali się, jak usunięcie czegoś, co nie zostało uznane za niebezpieczne, może zwiększyć bezpieczeństwo szczepionek
[podobne: ktd młodzieńcza, synowektomia, wypalanie nadżerki ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Thimerosal i Vaccines – A Straszna opowieść

  1. Kickstart pisze:

    Moja Mama miała tętniaka

  2. Mad Rascal pisze:

    Article marked with the noticed of: śliwki[…]

  3. Jigsaw pisze:

    byłam u dermatolożki

  4. Leo pisze:

    [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: kamica żółciowa przyczyny[…]

  5. Necromancer pisze:

    Droga Pani, do inhalatora stosuje się sól fizjologiczną